«نوی‌پو»؛ اعتبار دیجیتال برای دامداران و مرغداران

خبر روزانه – بانک‌ها در ایران در سال‌های اخیر به‌طور فزاینده‌ای به سمت توسعه فناوری‌های مالی و دیجیتال‌سازی خدمات حرکت کرده‌اند تا پاسخ به نیازهای پیچیده تولیدکنندگان و فعالان اقتصادی را تسهیل کنند. بانک مرکزی و نهادهای نظارتی نیز در جهت ایجاد چارچوب‌های تنظیم‌گری مناسب برای فناوری مالی پایدار تلاش می‌کنند تا خدمات نوین بانکی با رعایت مقررات و امنیت اطلاعات، به سرعت توسعه یابد.

به گزارش اختصاصی پایگاه خبری خبر روزانه، یکی از نتایج این حرکت رو به جلو، توسعه پلتفرم‌های مدیریت زنجیره تأمین دیجیتال در بانک‌ها بوده است؛ به‌طوری‌که بانک‌ها نه‌تنها ارائه خدمات بانکی سنتی، بلکه ایفای نقش فعال در تأمین مالی زنجیرهٔ تولید و گردش مالی بنگاه‌های تولیدی را آغاز کرده‌اند. این پلتفرم‌ها ضمن افزایش شفافیت و سرعت تراکنش‌های مالی، کمک می‌کنند تا منابع مالی به‌صورت هدفمند وارد زنجیره‌های تولید شود و واسطه‌گری‌های غیرضروری کاهش یابد.

بانک کشاورزی در این مسیر با طراحی ابزارها و پلتفرم‌های دیجیتال مانند «پالیز» و اتصال آنها به سامانه‌های هوشمند زنجیره تأمین، توانسته است الگوهای نوین تأمین مالی تعهدی را توسعه دهد که باعث تسهیل عملیات تولید تا عرضه شده و امنیت غذایی و توسعه پایدار را تقویت می‌کند.

در شرایطی که آزادسازی نرخ ارز و واقعی‌شدن قیمت نهاده‌های دامی، فشار سنگینی بر نقدینگی واحدهای دامداری و مرغداری وارد کرده، شبکه بانکی به‌دنبال ابزارهایی رفته است که بتواند بدون تزریق پول پرهزینه و تورم‌زا، جریان تولید را سرپا نگه دارد. یکی از این ابزارها، «نوی‌پو» است؛ یک اعتبار تعهدی دیجیتال که بانک کشاورزی آن را به‌عنوان حلقه مالی جدید زنجیره تأمین دام و طیور وارد چرخه تولید کرده است.

«نوی‌پو» در عمل نقش پول نقد را در معاملات نهاده‌های دامی بازی می‌کند، اما بدون آن‌که تولیدکننده مجبور به تأمین آورده اولیه یا پرداخت سود بانکی باشد. دامدار یا مرغدار می‌تواند با استفاده از این اعتبار دیجیتال، خوراک دام و سایر نهاده‌های مورد نیاز خود را از تأمین‌کنندگان دریافت کند و بازپرداخت را متناسب با دوره تولید و فروش، حداکثر تا سه ماه بعد انجام دهد؛ مدلی که جریان نقدینگی را با واقعیت زمانی تولید هم‌راستا می‌کند.

این ابزار به‌صورت کامل به سامانه «بازارگاه» و پلتفرم «پالیز» متصل است و از طریق کیف پول اعتباری «گرین‌پی» در اختیار بهره‌برداران قرار می‌گیرد. اعتبارسنجی تولیدکنندگان و صدور ضمانت‌نامه نیز به‌صورت سیستمی انجام می‌شود و کارمزد آن در سطحی محدود تعریف شده است. نتیجه این سازوکار، دسترسی سریع‌تر و شفاف‌تر واحدهای تولیدی به نهاده‌ها و در عین حال، امکان رصد دقیق جریان کالا از مرحله تأمین تا تولید نهایی است.

از منظر کلان اقتصادی، استفاده از اعتبار تعهدی زنجیره‌ای به‌جای پرداخت‌های نقدی، به کاهش فشار بر پایه پولی و کنترل آثار تورمی کمک می‌کند. همزمان، با حذف ارز ترجیحی و واقعی‌شدن قیمت‌ها، چنین مدلی می‌تواند به کاهش رانت و واسطه‌گری، جلوگیری از انحراف یارانه نهاده‌ها و تقویت شفافیت در کل زنجیره تأمین منجر شود.

در این چارچوب، «نوی‌پو» فقط یک ابزار پرداخت نیست، بلکه بخشی از یک معماری جدید تأمین مالی در بخش کشاورزی به شمار می‌رود؛ معماری‌ای که تلاش می‌کند پیوند میان بانک، تولیدکننده و تأمین‌کننده نهاده را در قالب یک زنجیره اعتباری منسجم برقرار کند. زنجیره‌ای که هدف نهایی آن، حفظ پایداری تولید دام و طیور و در نهایت، صیانت از امنیت غذایی کشور در شرایط اقتصادی جدید است.

میرزایی