يكشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۴۵
آگهی
آگهی
آگهی
آگهی
خرید زمان برای آینده | چاپ |

با گذشت حدود شش سال از عمر دولت رییس جمهوری روحانی، و تغییرات متعدد در تیم اقتصادی این دولت، هنوز اولویت های دولت در اقتصاد و معیشت جامعه روشن نیست.

تنها از ثبات در مدیریت سازمان برنامه و بودجه می توان این نتیجه گیری را داشت که رییس جمهوری همانند رییس جمهور پیش از خود، علاقه دارد پول دست خودش باشد! البته در ظاهر امر تفاوت وجود دارد؛  رییس پیشین این هدف را با انحلال سازمان کارشناسی متحقق کرد و وی با احیای آن، اما نتیجه یکی است.برنامه از قبل تعیین شده یا برای هزینه کرد اعتبارات وجود ندارد!

شاید که شرایط کنونی و تحمیل روز افزون تحریم ها بر کشورمان تا حدی رفتار کنونی را توجیه کند اما این رفتار تقریبا از زمان فعال مایشایی رییس دیرینه یِ سازمان برنامه و بودجه وجود داشته و مسوولان بخش ها و سازمانها، به اصطلاح با "چک و چونه"، و پیگیر های مستمر اعتبارات را دریافت میکنند. به همین دلیل هم اغلب دریافتی وزارتخانه ها و نهادها به رقم اسمی و تعیینی نمی رسد و برخی بسیار کمتر از آن را دریافت می کنند.

 

در این میان؛ بنظر می آید دیوار "فرهنگ و روستا"!، از همه کوتاه تر است. البته دو بخشی که اثرات تخریبی بی توجهی به نیازهای آنها زود نشان داده نمیشود و به قول معروف "صدایش فردا در می آید".

در حال حاضر نگاه این مطلب به بخش مهم فرهنگی نیست بلکه بخش کشاورزی که با زندگی روزمره مردم سر و کار دارد مدنظر است. این بخش هم از مظلوم ترین بخش های اقتصادی و معیشتی جامعه هست که مرتبطینش؛ از مسوولان، با ابرام و اصرار امکانات می گیرند و زحمت کشانش(کشاورزان)، با اضطراب و دلهره انتظار تصمیمات درست و به موقع را می کشند!

از گفته های کارشناسان و دست اندرکاران بخش کشاورزی، درباره وضعیت خرید تضمینی گندم این نکته مستفاد می شود که؛ سال گذشته به دلیل تصمیم نامناسب در مورد خرید گندم و تاخیر در اعلام بهای خرید، و سرگردانی کشتکاران از میزان سطح زیر کشت کاسته شد و امسال نیز با تاخیری که از سوی مراجع ذیربط صورت گرفته و علاماتی که دیده می شود و حاکی بر اتخاذ یک تصمیم غیر موثر است، احتمالا تا ۳۰ درصد کاهش در سطح زیرکشت وجود دارد. البته همه از خطیر بودن این نتیجه آگاهند ولی ظاهرا دولت در کنار آگاهی، حساس نیست!

درحالی که همه این مهم بدیهی را که؛ "قوت اصلی مردم ما نان است" می دانیم. اما این که در پی تولید آن در داخل هستیم یا قصد واردات آن را داریم، کمی نامکشوف است! در این برهه حساس از زمان، نیاز کشور در رابطه با کالاهای حیاتی به بیرون، یعنی؛ رگ گردن را برای بریدن تقدیم کردن!

خوبست با کمی توجه و جلوگیری از بحرانی که ممکن هست کاهش تولید گندم بر جامعه تحمیل کند و احیانا نتوانیم نیازمان را از بیرون تامین کنیم، زمان را برای آینده بخریم .خرید به موقع محصول کشاورزان و تعیین بهای مناسب برای آن، پس انداز برای آینده است.

* سید ابوالقاسم موسوی

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به خبر روزانه است و استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است